Bohaterka, wojowniczka i królowa

Małe świece wokół otwartej książki

„Każdy chce oglądać historię bohatera”, usłyszałam w zeszłym tygodniu.

Patrzenie, jak ktoś mierzy się z wyzwaniami, porusza nas, bo każdy żyje we własnym filmie i po swojemu staje przed decyzjami oraz przeszkodami. Kiedy bohater zwycięża, czujemy ulgę i satysfakcję. W takich opowieściach rozwój oznacza także pokonywanie własnych słabości.

Do czego zmierzam? Przeżywam wewnętrzne zmagania między tym, kim jestem, jak wyglądam w oczach innych i kim chcę się stać. Widzę wzorce wyniesione z dzieciństwa, ale mimo świadomości trudno je porzucić. Podświadomość jest niezwykle silna. Dla mnie to prawdziwe prawo przyciągania.

Czy tego chcesz, czy nie, przyciągasz to, na co jesteś zaprogramowana.

Kiedyś usłyszałam, że gdy słowa, myśli i uczucia nie są ze sobą zgodne, energia rozprasza się we wszystkich kierunkach, a efekty rzadko są dobre. Taki brak spójności bywa niebezpieczny.

CocoBee wciąż rośnie. Prowadzę przedsięwzięcia od osiemnastego roku życia, ale pierwszy raz tworzę od zera firmę opartą na produktach. Zaczynam rozumieć, co Robert Kiyosaki miał na myśli, nazywając etat bezpieczną przestrzenią. Umysł płata figle. Jest przecież coś pewnego we wstawaniu o ósmej, pracy od dziewiątej do siedemnastej i stałej wypłacie na koniec miesiąca. Niektórzy nawet lubią swoją pracę. To jednak nie moja droga. Mam 25 lat, nie mam dyplomu uczelni, nie mówię w tutejszym języku, a mój kraj przeżywa kryzys gospodarczy. Czasem muszę się pozłościć, parę razy powiedzieć „a do diabła” i iść dalej przez gęsty las przedsiębiorczości.

Wędrówka bohaterki. Idąc przez ten las, czuję zmęczenie. Tak jak czasem marzę o bezpieczeństwie etatu i stałej pensji, chciałabym być księżniczką. Zostać w domu w piżamie, pić herbatę z kubka ze smokiem, czytać książki, długo się kąpać i chodzić na brunch z innymi księżniczkami. W tej historii przydzielono mi jednak rolę wojowniczki. Trzywarstwowa zbroja jest ciężka, ale skuteczna. Pomarańczowy koń niesie mnie przez każdą pogodę, a ja ćwiczę ciało, bo bez siły zabraknie energii do walki. Czasem mi smutno. Byłam już srebrnym rycerzem i naprawdę chciałabym, żeby przyszła pora na księżniczkę.

Wczoraj podczas pływania przyszło olśnienie. Jestem królową.

Ta rola ma w historii mojego życia głębsze znaczenie. Wojowniczka stale walczy, księżniczka może czekać na opiekę, a królowa łączy siłę i wdzięk. Królowa z krwi, budująca imperium w świecie królów, potrzebująca obok siebie silnego, niezależnego i przystojnego króla małżonka. Jako królowa rozumiem, że odpowiadam za własne królestwo.

Królowa tworzy dostatek i pozostawia dziedzictwo. Coraz bardziej skupiam się na rozwoju wewnętrznym i zewnętrznym. Gdzieś przeczytałam, że „musimy dorosnąć do poziomu tego, czego pragniemy”.

Wyobrażać sobie lepszą wersję siebie i już teraz zachowywać się tak jak ona. Wprowadzać dziś małe zmiany, które nas do niej przybliżają.

Nie będę udawać. Odnalezienie równowagi może potrwać kilka miesięcy, ale wiele zależy od rutyny. Początki są najbardziej chaotyczne, a ja znów zaczynam kilka rzeczy naraz. Siłownię, chłodny sezon, zajęcia i moje nowe dziecko, CocoBee.

Przyjmuję ten rozdział jako królowa swojej historii. Tworzę właściwy moment. Ta droga męczy, ale też ekscytuje. Korona czasem ciąży, jednak noszę ją z dumą. Każdy krok prowadzi do czegoś znaczącego, dziedzictwa, które pokazuje, kim naprawdę jestem.


A przy okazji, premiera udała się wspaniale. Zanotowałyśmy uwagi dotyczące zajęć, produktów i metod testowania. Był też pretekst, by spotkać dawno niewidzianych przyjaciół, tak ważnych w moim życiu. Cieszy mnie skupienie zespołu. Czuję wspólną inspirację i zaufanie do procesu, a to daje siłę do kolejnych wyzwań.

Dziękuję za przeczytanie do końca. Mam nadzieję, że znajdziesz swoją postać w tej podróży i w pełni przyjmiesz rolę pasującą do obecnego rozdziału.

Rosa | CocoBee

Powrót do blogu